Je bekijkt nu Eindheffingen

Eindheffingen

Eindheffingen vormen een belangrijk onderdeel van de loonbelasting in Nederland. In dit artikel zal ik ingaan op de eindheffingen, uitleggen wat ze zijn, hoe ze werken en welke soorten eindheffingen er zijn. Ik zal ook praktische voorbeelden geven om het begrip te vergemakkelijken en de toepassing in de praktijk te verduidelijken.

Wat is een eindheffing?

Eindheffingen zijn belastingen die door de werkgever worden afgedragen aan de Belastingdienst, maar die in principe worden geheven bij de werknemer. Met andere woorden, het is een vorm van loonbelasting waarbij de werkgever de belasting verschuldigd is, maar de werknemer uiteindelijk de belasting betaalt.

Eindheffingen zijn van toepassing op bepaalde vergoedingen, verstrekkingen en terbeschikkingstellingen die door de werkgever aan de werknemer worden verstrekt. Deze worden echter voor de loonbelasting niet als regulier loon worden beschouwd.

Hoe werken eindheffingen?

Eindheffingen worden berekend over het loon van de werknemer, maar de werkgever is verantwoordelijk voor het afdragen van de belasting aan de Belastingdienst. De werkgever kan ervoor kiezen om de belasting over de eindheffingen in te houden op het loon van de werknemer (bruteren) of om de belasting via eindheffing af te dragen zonder dit te bruteren.

Als de werkgever ervoor kiest om de belasting te bruteren, dan wordt de belasting opgeteld bij het reguliere loon van de werknemer. De belasting wordt dan berekend over het totaalbedrag. Als de werkgever ervoor kiest om de belasting via eindheffing af te dragen zonder brutering, dan wordt de belasting berekend over het bedrag van de eindheffing zelf.

Voorbeeld: Een werkgever verstrekt aan zijn werknemers een bonus van €500,-. De werkgever kiest ervoor om de belasting over de bonus via eindheffing af te dragen zonder brutering. De belasting over de eindheffing bedraagt 40%. De eindheffing wordt dan berekend als 40% van €500,-, wat neerkomt op €200,-. De werkgever draagt vervolgens €200,- af aan de Belastingdienst als eindheffing voor de bonus.

Soorten eindheffingen

Er zijn verschillende soorten eindheffingen die van toepassing kunnen zijn in de loonbelasting. Hieronder worden enkele veelvoorkomende soorten eindheffingen kort besproken met een voorbeeld.

Eindheffing voor vergoedingen en verstrekkingen in het kader van de werkkostenregeling (WKR)

De WKR is een regeling waarbij werkgevers bepaalde vergoedingen en verstrekkingen aan werknemers onbelast kunnen aanbieden, tot een bepaald percentage van de fiscale loonsom (de vrije ruimte). Als de vergoedingen en verstrekkingen de vrije ruimte overschrijden, dan is de werkgever eindheffing verschuldigd over het bedrag boven de vrije ruimte. De eindheffing bedraagt momenteel 80%.

Voorbeeld: Een werkgever verstrekt aan zijn werknemers een kerstpakket ter waarde van €150,- per werknemer. De totale waarde van de kerstpakketten bedraagt €3.000,- en de vrije ruimte van de werkgever is 1,2% van de fiscale loonsom. Als de fiscale loonsom van de werkgever €250.000,- bedraagt, dan is de vrije ruimte 1,2% van €250.000,-, oftewel €3.000,-. De werkgever overschrijdt de vrije ruimte met €3.000,- – €2.400,- = €600,-. Over dit bedrag is de werkgever eindheffing verschuldigd van 80%, wat neerkomt op €480,-.

Eindheffing voor bovenmatige vertrekvergoedingen

Als een werknemer bij ontslag een vertrekvergoeding ontvangt die hoger is dan het wettelijk toegestane bedrag, dan is de werkgever eindheffing verschuldigd over het verschil tussen de ontvangen vergoeding en het wettelijk toegestane bedrag. De eindheffing bedraagt momenteel 75%.

Voorbeeld: Een werknemer wordt ontslagen en ontvangt een vertrekvergoeding van €100.000,-. Het wettelijk toegestane bedrag voor de vertrekvergoeding is €75.000,-. Het verschil tussen de ontvangen vergoeding en het wettelijk toegestane bedrag is €25.000,-. Hierover is de werkgever eindheffing verschuldigd van 75%, wat neerkomt op €18.750,-.

Eindheffing voor loon in natura aan werknemers van concernonderdelen

Als een werknemer loon in natura ontvangt van een concernonderdeel, zoals bijvoorbeeld een dochteronderneming of zustermaatschappij, kan er sprake zijn van eindheffing. De eindheffing wordt dan berekend over de waarde van het loon in natura en bedraagt momenteel 75%.

Voorbeeld: Een internationaal concern heeft een dochteronderneming in Nederland. Een werknemer van de Nederlandse dochteronderneming ontvangt een vergoeding voor huisvesting van €1.000,- per maand. Deze vergoeding wordt beschouwd als loon in natura. De reden is dat het voordeel van de huisvesting wordt genoten door de werknemer in dienst van de dochteronderneming. De waarde van het loon in natura wordt vastgesteld op €1.000,- per maand. De werkgever draagt hierover eindheffing af van 75%, wat neerkomt op €750,- per maand.

Voorwaarden voor toepassing van eindheffingen

Om gebruik te kunnen maken van eindheffingen, moeten werkgevers voldoen aan bepaalde voorwaarden. Hieronder worden enkele belangrijke voorwaarden besproken:

  • Juiste aanwijzing als eindheffing: Om een bepaald loonbestanddeel als eindheffing aan te wijzen, moet de werkgever voldoen aan de wettelijke vereisten en de aanwijzing schriftelijk vastleggen. De werkgever moet de eindheffing apart aangeven in de loonadministratie en op de loonstrook van de werknemer.
  • Tijdige afdracht van de eindheffing: De werkgever is verplicht om de eindheffing tijdig af te dragen aan de Belastingdienst. De termijnen voor afdracht verschillen per soort eindheffing en zijn terug te vinden op de website van de Belastingdienst. Bij te late afdracht kunnen boetes worden opgelegd.
  • Verstrekkingen en vergoedingen binnen de wettelijke grenzen: Voor bepaalde eindheffingen, zoals de eindheffing voor vergoedingen en verstrekkingen in het kader van de WKR, gelden wettelijke grenzen. Als de vergoedingen en verstrekkingen de wettelijke grenzen overschrijden, kan er geen gebruik worden gemaakt van de eindheffing. De werkgever is dan alsnog loonbelasting verschuldigd over het overschrijdende bedrag.

Conclusie

Eindheffingen zijn een belangrijk onderdeel van de loonbelasting. Het kan van toepassing zijn in verschillende situaties, zoals bij vergoedingen en verstrekkingen in het kader van de werkkostenregeling, bovenmatige vertrekvergoedingen en loon in natura aan werknemers van concernonderdelen. Het is belangrijk voor werkgevers om de juiste aanwijzingen te doen, tijdig af te dragen en binnen de wettelijke grenzen te blijven om gebruik te kunnen maken van de eindheffingen.

Geef een reactie