Je bekijkt nu OESO: Een Verkenning

OESO: Een Verkenning

Dit artikel is een uitgebreide verkenning van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) en haar rol op het gebied van internationale belastingen. Als u geïnteresseerd bent in wereldwijde economische samenwerking en de impact van belastingbeleid, dan biedt de organisatie een waardevol perspectief. In dit artikel zal ik in detail ingaan op het OESO Modelverdrag, de OESO-landen en de fiscale richtlijnen. Ik zal ook de gevolgen van deze initiatieven voor belastingen uitvoerig bespreken.

Wat is de OESO?

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) is een internationale organisatie die een belangrijke rol speelt bij het bevorderen van economische samenwerking en het ontwikkelen van beleidsrichtlijnen op verschillende gebieden, waaronder belastingen. Opgericht in 1961, is de OESO uitgegroeid tot een wereldwijd netwerk van 38 lidstaten, bestaande uit zowel gevestigde economieën als opkomende markten.

Het primaire doel van de OESO is het bevorderen van economische groei, stabiliteit en welvaart door middel van internationale samenwerking en het delen van kennis en expertise. Als platform fungeert de organisatie als een forum waarin lidstaten informatie en best practices uitwisselen om beleid en regelgeving op verschillende gebieden te ontwikkelen en te verbeteren.

Naast economische samenwerking richt de organisatie zich op een breed scala aan beleidsterreinen, zoals werkgelegenheid, onderwijs, milieu, innovatie en belastingen. Met betrekking tot belastingen heeft de OESO een belangrijke rol gespeeld bij het bevorderen van eerlijke en efficiënte belastingstelsels, het aanpakken van belastingontwijking en het stimuleren van samenwerking tussen belastingautoriteiten wereldwijd.

Het OESO-modelverdrag

Het OESO-modelverdrag is een modelovereenkomst die de organisatie heeft opgesteld om dubbele belasting te voorkomen tussen landen die handel drijven of investeren over de grens. Dubbele belasting betekent dat een persoon of een bedrijf twee keer belasting moet betalen over hetzelfde inkomen of vermogen in verschillende landen. Dit kan leiden tot onnodige kosten en administratieve lasten, en kan de internationale handel en investeringen ontmoedigen.

Het OESO-modelverdrag geeft aan welk land het recht heeft om belasting te heffen over bepaalde soorten inkomsten of vermogen, zoals loon, rente, dividend, royalty’s, pensioenen of onroerend goed. Het modelverdrag bevat ook regels om belastingontwijking en -ontduiking tegen te gaan, bijvoorbeeld door misbruik van verdragsvoordelen of kunstmatige constructies.

Het OESO-modelverdrag is geen bindend document, maar een leidraad die landen kunnen gebruiken om bilaterale belastingverdragen te sluiten met elkaar. De landen kunnen afwijken van het modelverdrag als ze dat wensen, maar de meeste landen volgen grotendeels het modelverdrag. Er zijn momenteel meer dan 3000 bilaterale belastingverdragen gebaseerd op het OESO-modelverdrag, zie bijvoorbeeld het belastingverdrag tussen Nederland en de Verenigde Staten.

Het OESO-modelverdrag wordt regelmatig bijgewerkt om rekening te houden met veranderingen in de wereldeconomie en de fiscale praktijken. De laatste versie van het modelverdrag dateert van 2021.

De richtlijnen voor verrekenprijzen

De OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen zijn een reeks aanbevelingen die de organisatie heeft opgesteld om de toepassing van het arm’s length principe te vergemakkelijken. Het arm’s length principe is het internationale consensusprincipe dat bepaalt dat de prijzen die verbonden ondernemingen (bijvoorbeeld dochterondernemingen of filialen) elkaar in rekening brengen voor hun onderlinge transacties overeen moeten stemmen met de prijzen die onafhankelijke partijen zouden hanteren onder vergelijkbare omstandigheden.

Het doel van het arm’s length principe is om te zorgen dat de winsten van multinationale ondernemingen niet kunstmatig worden verschoven naar landen met lage belastingtarieven, en dat de belastinggrondslag van elk land overeenkomt met de economische activiteit die daar plaatsvindt.

De OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen geven aan hoe het arm’s length principe moet worden toegepast in verschillende situaties, zoals:

  • De keuze en toepassing van verrekenprijsmethoden
  • De vergelijkbaarheidsanalyse
  • De documentatievereisten
  • De behandeling van immateriële activa
  • De behandeling van intra-groepsdiensten
  • De behandeling van kostenbijdrageregelingen
  • De behandeling van bedrijfsherstructureringen
  • De behandeling van financiële transacties

De OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen zijn niet juridisch bindend, maar ze worden algemeen aanvaard en gevolgd door de meeste landen en belastingplichtigen. De richtlijnen worden ook gebruikt als referentie door de rechterlijke macht en de arbitrage-instanties bij het oplossen van verrekenprijsgeschillen.

De OESO-richtlijnen voor verrekenprijzen worden regelmatig herzien om ze aan te passen aan de veranderende realiteit van het internationale bedrijfsleven.

De OESO-landen

De OESO bestaat uit 38 lidstaten die samen ongeveer 60% van de wereldeconomie vertegenwoordigen . De meeste lidstaten zijn hoogontwikkelde landen met een hoge levensstandaard en een sterke democratie. De lidstaten zijn:

  • Australië
  • België
  • Canada
  • Chili
  • Colombia
  • Costa Rica
  • Tsjechië
  • Denemarken
  • Estland
  • Finland
  • Frankrijk
  • Duitsland
  • Griekenland
  • Hongarije
  • IJsland
  • Ierland
  • Israël
  • Italië
  • Japan
  • Letland
  • Litouwen
  • Luxemburg
  • Mexico
  • Nederland
  • Nieuw-Zeeland
  • Noorwegen
  • Polen
  • Portugal
  • Slowakije
  • Slovenië
  • Zuid-Korea
  • Spanje
  • Zweden
  • Zwitserland
  • Turkije
  • Verenigd Koninkrijk
  • Verenigde Staten

De OESO staat open voor nieuwe leden die de waarden en doelstellingen van de organisatie delen. Er zijn momenteel zes kandidaat-lidstaten die in onderhandeling zijn om toe te treden tot de OESO: Argentinië, Brazilië, Bulgarije, Kroatië, Peru en Roemenië .

De organisatie werkt ook samen met andere landen en organisaties die geen lid zijn, zoals China, India, Rusland, de Europese Unie, de Verenigde Naties, de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds .

Conclusie

De Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) speelt een cruciale rol in het bevorderen van internationale samenwerking en het ontwikkelen van beleidsrichtlijnen op het gebied van belastingen. Met het OESO Modelverdrag, de fiscale richtlijnen en de automatische uitwisseling van fiscale informatie, heeft de OESO bijgedragen aan het versterken van belastingstelsels wereldwijd en het aanpakken van belastingontwijking en -ontduiking.

Geef een reactie